Sakıp Sabancı Hayranlığım

Lise 2. sınıfta olmayım. Sakıp Sabancı’yı kaybetmiştik. Hayatımda bu kadar üzüldüğüm başka bir Barış Manço’nun ölüm haberini hatırlıyorum. Barış Manço’yu kaybettiğimizde çocuktum daha ama Sakıp Sabancı öldüğünce aklı başında kazık kadar kızdım artık.

Zeki Müren - Kahır Mektubu Fenomeni

Bu şarkı intihara meyilli bünyeler için iyi olmayıp rakı sofraların en birincil mezelerinden biridir. Arabesk!’ i hatırlatmasıyla bir nebze olsun Türk Sanat Müziği severlere acaba dedirtse de, sözleri itibariyle sevgiliye yöneltilen hiçbir kötü, aşalayıcı, onur kırıcı laf taşımamasıyla gönüllere tahtını kurabilmiştir. aşağıda sözleri mevcuttur. Kendisi 29dk 30 saniyelik haliyle yukarıdaki videoda mevcuttur. 

Rakınız bol buzunuz tam olsun… 

"ne zaman iki satır yazmaya kalksam 

hep sana hep seni hep bizi yazıyorum 

ne zaman bir kadeh alsam elime 

hep sana hep seni hep bizi içiyorum 

her gece kederdeyim 

durmadan içiyorum 

sevda ektim kalbime 

yalnızlık biçiyorum 

her gece kederdeyim 

durmadan içiyorum 

sevda ektim kalbime 

yalnızlık biçiyorum

...mesin!

New York sokaklarını kıştan kurtulamayan o havasıyla bırakmıştım Türkiye’ye gitmeden hemen önce. Bugün geldiğimde karşılaştığım aşırı renkli giyinmiş insanlar şehrin olağanca griliğini alamıyor nedense.

Bana insanların arasındaki gizli bir anlaşma gibi geliyor bu rengarenk kıyafetler. Söylenmeyenleri görmezden gelmek gibi…

Uçaklar düşmesin, yalanlar söylenmesin, şehitler ölmesin…

The Kiss

Constantin Brancusi’ den The Kiss… 

Öyle ki sanki sonsuza kadar böyle kalsan gıkın çıkmaz…

Sevgilinin öpücüğünden gayrısı yalan gibi.

Üzülmeseydi Şarkılar...

Üniversite 2. sınıf olmalıyım. Bahçelievler Kampüsü’ndeydik biz. Kampüs dediğime bakmayın, 4 tane apartman bozması binayı bir arada tutmuşlar adını kampüs koymuşlar. Bizimki öyle bir kampüstü işte.
Böyle söylediğime bakmayın bir yandan da Anadoluhisarı Kampüsü’ ne taşındırdılar bizi bir ara o zaman çok özlemiştim Bahçelievler’i. 


Neyse lafı uzandırmayayım, kantinde oturuyoruz. Yalın’ın aşağıdaki şarkısı çıktı radyoda sanırım. Kantin sıkış pıkış olmasa da kalabalıktı. Yalın şarkının nakaratına geldiğinde kızlı erkekli herkes bir ağızdan _istemsiz bir şekilde oldu bence_ şarkıyı söyelemeye başladı. Sanki bir konserde sanatçıya eşlik ediyormuş gibi. 


Oyunlar oynamayı istemiyorduk ama yine de oynuyorduk işte. 


Hay Allah ne garip bir gençlik! Bu şarkıyı her dinlediğimde bu aklıma gelir. Düşünürüm. Cevabı bulamam. Aşk oyunlarla mı güzeldir?! 


Neyse… 


Bu da öyle bir anım işte (:

Aha işte kampüs de bura! Bula bula Karlısını bulmuşum (: